ëûñûé [ëûñûé] 1. ì. ðàçã. Òîò, êòî èìååò ëûñèíó (1). 2. ïðèë. 1) à) Èìåþùèé ëûñèíó (1). á) ïåðåí. ðàçã. Ëèøåííûé ðàñòèòåëüíîãî ïîêðîâà; ãîëûé. 2) ðàçã. Èìåþùèé ëûñèíó (2). 3) ïåðåí. ðàçã. Óòðàòèâøèé ðåëüåôíóþ íàñå÷êó íà áåãîâîé ÷àñòè ïîêðûøêè àâòîìîáèëüíîé, ìîòîöèêëåòíîé è ò.ï. øèíû.
|
ëûñàÿ, ëûñîå; ëûñ, ëûñà, ëûñî. Ñ ëûñèíîé; òàêîé, ó ê-ðîãî âîëîñû íà ãîëîâå âûëåçëè. Ëûñûé ñòàðèê. Ëûñûé ÷åðåï. || ïåðåí. Ëèøåííûé ðàñòèòåëüíîñòè, ãîëûé. Ëûñûé õîëì. Ëûñûé ïðèãîðîê.
|